Jako że lubię układać satyryczne rymowanki, pozwolę sobie wkleić jedną z nich o pasującej tu tematyce. Powstała ona po mojej rozmowie z Żydem, który stwierdził, że ich naród jest lepiej zorganizowany od naszego, dlatego odnosi większe sukcesy i to nas denerwuje. Ja uważam, że i inne narody zwyciężają nas:

Żydzi sobie pomagają
W każdym miejscu świata
Polacy kliki nie mają
Głodni chodzą w szmatach
Żyd adwokat swego ziomka
Bankiera wybroni
Polaka zaś tak jak pionka
Można trzymać w dłoni

Wola życia już upada
Pośród naszej rasy
Imigrantów dziś gromada
Jutro będą masy
Nasze dzieci wnet zobaczą
Z okien minarety
A kiedy nad tym zapłaczą
Sięgną ich maczety

Ruscy znowu wygrywają
W polityczne szachy
Nasze mechanizmy znają
I sypią w nie piachy
Cieszą się z polskiej niezgody
Jak przed zaborami
Wkrótce ściągną tu odwody
Szerszymi torami

Do zagłady swoje wnoszą
Skryci komuniści
Kto podskoczy tego skoszą
Ale będą czyści
Bo nie muszą kosić serią
Są sztuczki bezkrwawe
Będąc liczną masonerią
Mogą kosić prawem

Polak jest dziś osaczony
W swej własnej ojczyźnie
Lecz próżne alarmu dzwony
Gdy leży w zgniliźnie
Jest pijany i na haju
A więc się nie ruszy
Nie ratuje swego kraju
Choć szambo po uszy

(wybaczcie złośliwy humor, ale trochę tak to jest...)

Wybacz ale naprawdę kiepski ten 'wierszyk'... Możesz wyjaśnić na jakiej podstawie określiłeś go jako patriotyczny? Ja tutaj niestety mało widzę patriotyzmu...
Nie rozumiem też fragmentu 'Wola życia już upada Pośród naszej rasy'. Po pierwsze - podmiot. Kogo tu określasz jako 'nasza rasa' i z czego wnioskujesz, że ta 'rasa' traci wolę życia?

Adam chyba zbyt dosłownie bierzesz tego typu twórczość, co nie zmienia faktu, że wg mnie mogłeś się bardziej jednak przyłożyć, bo to jest słabe

Zresztą, gdyby to miało być patriotyczne, to byłoby w innym dziale, a jest w hp, więc...

Wiersz jako wiersz nie jest zły. Ale rzeczywiście "patriotyczny" to lekko przesadzone.